Hoeveel antwoorden heb je nodig
Het zit in mijn schrijfstijl verweven dat ik vanuit een vragende stijl naar antwoorden zoek. Bij het teruglezen van mijn blogs, komt herhaaldelijk de vraag in me op hoe ik verder had kunnen gaan? Welke open ruimtes vragen nog om een aanvulling en waar is het aan de lezer om zijn eigen antwoorden in te vullen.
De teksten zijn allereerst voor mezelf geschreven en dienen geen groter doel. Ik pretendeer geen wijsheden te bezitten en wil geen voorbeeld stellen. Het zijn gedachten, belevingen en gevoelens die mijn verhaal binnensluipen. Het schrijven maakt dat ik naar antwoorden zoek die in me zelf aanwezig zijn
Herinneringen komen naar boven en inspireren me om verder te gaan. Lang vergeten details kleuren de horizon en laten me in verwondering achter. Er liggen zoveel antwoorden opgeslagen in je hoofd, die je bewust maken van je zijn. Welke lessen neem je mee naar het heden?
Het verleden is onlosmakelijk met het heden verbonden, je komt er nooit helemaal los van. Maar je hoeft geen slaaf te zijn van het verleden. Je hebt je eigen keuzes gemaakt en bent verder gegaan. Dat is niet altijd een gemakkelijke weg geweest maar het was wel jou weg. Je kunt je eigen bloementuin creëren en de mooiste pioenrozen bij elkaar zetten, zodat je wat langer kan genieten van de kleurenpracht. Aan de struik zullen ze snel topzwaar worden en doorbuigen. Als het leven te zwaar wordt, denk dan aan de krachtige pioenrozen die zich los hebben gemaakt van hun oorsprong en weelderig verder bloeien op een plek die jij voor ze uitkiest.
Het verleden heeft alleen macht als je dat zelf toestaat.
Zie ook
- Robertineromeny.nl – De antwoorden zitten in jezelf – door Robertine Romeny