Auteur: Anne

Wakker geworden met een kloppende Woody Woodpecker bij mijn rechtersslaap. Je weet wel zoals de animatie cartoon van de kloppende specht. Een repeterend dwingend klopje als signaal van weggestopte gevoelens die ik uit alle macht probeer te negeren.

Het niet erkennen van mijn gevoelens over een situatie die maar voortduurt maken dat Woody Woodpecker in actie komt. Het dwingt je na te denken over wat er werkelijk in je hoofd rondspookt, wat je werkelijk voelt maar niet mag voelen van jezelf. Wat je al weet maar niet wil weten. Het is wonderlijk om te beseffen hoe sterk de geest is en waar blokkades zich vertalen in lichamelijke klachten.

Als je het eenvoudig benadert zou je bij lichamelijke signalen dus gewoon terug moeten gaan naar de oorsprong van je gedachten.

Wat mag ik niet voelen, wat wil ik niet weten, welk deel van van mijn eigenheid neem ik niet serieus? Waar conformeer ik mezelf teveel, speel ik toneel en loop ik aan mezelf voorbij.

Het antwoord is altijd dichterbij dan je denkt. En zit juist in de kleine dingen: kijken naar wat je wel hebt en vertrouw op de signalen die je krijgt. Stoppen met jezelf vergelijken met de ander en jezelf klein maken. Je mag er zijn, je mag ruimte innemen en je mag voelen wat je voelt. Kom uit je blokkade door er vanaf een afstand naar te kijken en te weten dat je er een leven lang over gedaan hebt om zo te worden.

Niemand verandert in een dag, processen kosten tijd en veel herhalingen. Het is wonderlijk hoe je 25 jaar geleden al een standpunt had ingenomen en er terug kijkend nog steeds hetzelfde overdenkt. Dat kun je dan weer negatief benaderen door te denken dat je vastzit in je patronen. En dat kun je positief benaderen, wat altijd veel krachtiger is, door te denken dat de overtuiging een deel van jezelf is geworden en dus goed bij je past.

Als je dat als uitgangspunt neemt kan je nooit falen. Je bent zoals je bent, de kracht zit gewoon in jezelf. Je bent op eigen kracht vooruit gekomen en als je het gevoel hebt dat je stilstaat, zal dat ook een reden hebben, dan was je er nog niet aan toe om nieuwe standpunten te omarmen. Iedereen krijgt zijn eigen lessen en bepaalt zijn eigen tempo.

Als aspecten in je leven zich herhalen, betekend dit alleen maar dat je opnieuw de mogelijkheid krijgt om er naar te kijken. Als het nodig is om iets veranderen, zal dat op je pad komen. Het maakt dan niet uit dat het dezelfde signalen zijn als 25 jaar geleden. Als het moment voorbij gaat, komt er wel weer een nieuw moment. Als de krachten echt samenwerken om je iets in te laten zien, zal dat je duidelijk worden.

Daarmee zou je kunnen zeggen dat negeren een heel gezond mechanisme is in tijden dat je niet bij machte bent om iets aan de situatie of jezelf te veranderen. Je herkent de signalen maar kan er niets aan veranderen omdat je levensweg op dat moment nog in beton gegoten lijkt. Kijk dan of er een scheurtje kan ontstaan in de betonnen muur. Kijk wat er met je stemming gebeurt als je achter die muur zou kunnen kijken. Waar je een luchtstroom voelt en wat dit met je doet.

Het gaat om de kleine dingen: weer even adem kunnen halen, even wat minder spanning ervaren en dan weer gewoon terug in het hier en nu. De situatie is niet veranderd maar jij bent verandert door er anders tegenaan te kijken.

In je kracht komen is een levenslang proces.