Auteur: Anne

16 juni – Noorwegen – Naar Noordkaap

16 juni – Finland

Trotseren tegen de kou. En dat het echt koud is, weet ik nu. Dubbele trui en regenjas, warmere handschoenen (gekocht) muts op, sjaal om. Snijdende koude wind, 7 graden bij het opstaan. Finland, het is niet te geloven, dat we hier zijn. Na dagen (wild) kamperen in Lapland even door Finland rijden, voordat we naar de Noordkaap en Gamvik gaan.

Als we een mooi (wandel) plekje zien, kleden we ons warm aan en stappen uit. Soms loop je uren en kom je moe en koud terug, soms lopen we maar een half uur omdat het pad toch niet zo mooi is als het in eerste instantie leek, de weg niet verder begaanbaar is, óf we in een rondje blijken te wandelen en al weer bij het beginpunt uit zijn gekomen.

Allebei vinden we dat niet erg, we vinden het zelfs erg leuk. Bij het opstaan hebben we geen idee wat de dag ons zal brengen . Na het ontbijt, maken we een kampvuurtje, nadat we net weer onder weg zijn, zien we een mooie kloof of we rijden alleen maar door in een grijze, regenachtige middag.

Sneeuw op de bergtoppen tijdens onze wandeling geven wel aan hoe koud het hier is. We verbazen ons over het zomers tijdstip dat het zou moeten zijn. Hoe koud is het in vredesnaam in de winter als dit de zomer is?

Zomaar de grens over … afgelopen nacht doodmoe en al bijna twee uur op zoek naar een plek voor de nacht, zomaar de grens overgestoken naar Noorwegen. Omdat ik als kaartlezer om 2.00 niet meer helder kan kijken … kwam ik hier pas na 10 minuten achter. Toch nog een kus (zoals bij iedere grensovergang) en we zijn in Noorwegen!

22.53 uur – Noorwegen

Mijn reisgenoot gaat zo meteen nog bij een waterval kijken, ik wil graag een keer in bed liggen, met dit dagboek en een glas whisky. We zijn 24 uur samen, steeds in elkaars nabijheid. Tijdens een wandeling neem ik soms een beetje afstand, om de stilte om me heen beter tot me door te kunnen laten dringen.

Ik wil mijn hoofd leegmaken, maar dat is niet zo eenvoudig. Gedachten blijven komen, ordeningen worden steeds opnieuw gemaakt. Ik wil niet vooruitdenken, maar dat principe laat je niet zomaar los.

Wordt vervolgt …