Agatha’s Tours
18 april 1994: nog gewoon een vliegreis met een appartement, voorloper van de droom om ons te bewegen en vrij te zijn om verder te gaan. Vanaf ons balkon nog onvrijwillig mee luisterend naar al die Hollandse burgerlijkheid, het sociale samenzijn, waar wij ons zo graag van distantiëren.
Steeds in vakantie brochures op zoek naar de stille, onontdekte plekjes, de bungalows met wat meer ruimte en balkons die niet geschakeld liggen. Mooie vakanties, volop genoten van zon, strand en wandelen maar met een hongerend verlangen naar onafhankelijk zijn en verder trekken. Niet langer willen luisteren naar het ongevraagde advies van de hostess en het bewandelen van de uitgestippelde wandelpaden.
Samos ’94 bracht ons, een jaar na het overlijden van mijn moeder toevalligerwijs op een afgelegen plekje in zomaar een onbeduidend dorpje, waar de naam Agatha’s Tours ons in alle ernst tegemoet kwam.
Ontroerd door de gevoelde aanwezigheid van een geliefd persoon, ontroerd door de samenloop van gebeurtenissen waardoor we een jaar eerder van het zelfde eiland terug geroepen werden om op tijd op de begrafenis van mijn moeder te zijn.
Ontroerd door het gevoel:
Het is goed zo, het was goed om terug te komen, ga verder met je leven, waar je ook heengaat, ik zal bij jullie zijn!
Om jaren later, in 2004, onze stoutste droom werkelijkheid te maken door met een VW Transporter T4 door Europa te trekken. Van het uiterste Noorden in Gamvik, Noorwegen tot het uiterste Zuiden in Sagres, Portugal.