De invloed van het verleden
Wat zit het toch diep verankerd in je brein; de opvoedingsboodschap uit het verleden. De 40 al ruim gepasseerd kom je tot de ontdekking dat die dwingende boodschap nog altijd gevolgen heeft voor je zelfbeeld, je eigenwaarde en de manier waarop je in het leven staat.
Honderden ervaringen rijker blijkt er toch een patroon te zitten in de valkuilen die je vanuit je verleden meedraagt. Wanhopig analyserend kom je erachter dat je steeds opnieuw moet vechten tegen de aangeleerde patronen die als vanzelfsprekend hun aandeel opeisen in je manier van doen.
Groot gebracht met de boodschap dat alles binnenshuis wordt opgelost en dat zwijgen geen liegen is, kom je niet los van het aangeleerde gedrag. Een kind die geslagen wordt zal een gewelddadige partner aantrekken, vanuit een incest verleden weet je niet beter dan dat je lichaam openbaar bezit is en zal je gemakkelijk slachtoffer worden van misbruik in het heden.
Is het mogelijk om het verleden te ontvluchten? Welke krachten bepalen dat je het gevecht aan kunt gaan? Niet iedereen komt in de hulpverlening terecht, niet iedereen wordt opnieuw slachtoffer van zijn verleden. Je kunt er tegen vechten, je kunt het recht terug nemen om je leven een andere wending te geven. Je kunt weigeren de stem uit je verleden nog langer van invloed te laten zijn op het heden.
Onze zwakheden liggen in de vertrouwdheid van het gevoel. Afwijzing is een bekend gevoel dus als je niet afgewezen wordt zorg je er zelf wel voor dat anderen je afwijzen. Troost eten is aangeleerd gedrag, de boodschap uit je jeugd maakt dat je onbewust steeds op zoek blijft naar goed- of afkeuring van gedrag. Het antwoord bestaat uit discipline en in jezelf geloven.
Het kan ook anders, maar je moet eerst je eigen patronen ontdekken voordat je het heft in eigen handen kunt nemen. Wat vind jij belangrijk, wie wil je zijn, wat wil je aantrekken in je leven, welke mogelijkheden maken dat het jouw mogelijkheden worden?