W.F. Hermans, Nooit meer slapen

Boek uitgelezen van W. F. Hermans, die hij in 1962 geschreven heeft (herdruk) goed geschreven en absoluut tijdloos, had gister geschreven kunnen zijn, alleen aan de brieven en het sturen van een telegram kon je merken dat het tijdperk van constante bereikbaarheid nog niet aangebroken was.

Weken lang kamperend in Lapland betekende dat er geen mogelijkheid was om contact met de buitenwereld te krijgen, na het verongelukken van een vriend, moet de hoofdpersoon nog vijf dagen lopen voordat hij de bewoonde wereld bereikt.

Het is tegenwoordig zo gewoon om overal mobiel bereikbaar te zijn en via e-mail iedere minuut van de dag met elkaar te kunnen communiceren dat ik me afvraag of al die vooruitgang nou ook meer geluk betekent. Voelen we ons minder eenzaam nu we ieder moment van de dag bereikbaar kunnen zijn, en daardoor moeten zijn voor de gehele buitenwereld.

Ontwikkelingen zijn niet tegen te houden, dezelfde eenzaamheidsproblematiek wordt benoemd als we het over de ontdekking van Amerika hebben: waren we minder eenzaam toen we wisten dat er aan de andere kant van de oceaan land bestond waar mensen woonden. We hebben nu contact met iedere levende cel op deze planeet, maar betrekken de wereldpolitiek alleen maar op onszelf.

Onze gemoedstoestand wordt nog steeds gewaarborgd door het veilige sociale netwerk om ons heen. De pure nabijheid van geliefden, gezondheid en een veilig huis, maken de mens zo onbeschrijfelijk klein en onbeduidend. Al eeuwen en eeuwen heb je zonder tent geen overlevingskans; ben je zonder stam overgeleverd aan verdoemenis en eenzaamheid.

Kopen? Zie: DuckDuckGo.com